بافت (شهر)

از دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران

برای دیگر کاربردها بافت (ابهام‌زدایی) را ببینید.

بافت
پرونده:Red pog.svg بافت
اطلاعات کلی
نام رسمی:	بافت
کشور:	ایران پرونده:Flag of Iran.svg
استان:	کرمان
شهرستان:	بافت
بخش:	مرکزی
سال شهرشدن:	۱۳۲۸ خورشیدی
مردم
جمعیت:	۳۵٬۰۰۸
زبان‌های گفتاری:	فارسی[۱]
مذهب:	شیعه[۲]
جغرافیای طبیعی
مساحت:	۱۴ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا:	۲۲۵۰ متر
اطلاعات شهری
ره‌آورد:	گردو، زیره
وب‌گاه:	شهرداری بافت

بافت شهری است کوهستانی در جنوب استان کرمان. این شهر مرکز شهرستان بافت است و در فاصله ۱۲۴۰ کیلومتری از تهران واقع شده‌است.^[۳] جمعیت شهر بافت بنا بر سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، برابر ۳۵٬۰۰۸ نفر است.^[۴]

این شهر کمتر از ۱۲۰۰ سال قدمت تاریخی دارد. نام قدیم آن باخته بوده که بعدها به باخت تبدیل شده و در نهایت اکنون بافت نامیده می‌شود.^{[نیازمند منبع]}

گفته شده است که مردم این سرزمین در قدیم در جایی به نام دشت آب زندگی می‌کردند، اما در مورد زمان انتقال آنها به بافت، در منابع مطلبی نیامده است‌. بافت ازجمله شهرهایی بوده که مارکوپولو از طریق آن به کرمان مراجعت کرده است‌. اشرف افغان نیز پس از شکست یافتن از نادر، به جهرم، لار، سیرجان و بافت رفته است‌. در زمان آقامحمدخان قاجار قلعه رابر در شهر بافت توسط باباخان برادرزاده وی محاصره و تسخیر شد.^[۵]

اقتصاد شهرستان بافت بر پایه کشاورزی شامل کشت انوع صیفی جات و انواع میوه‌های سردسیری شامل گردو – انار – بادام و انواع میوه‌های گرمسیری و دامداری و عشایری و بافت صنایع دستی استوار است.^[۶]

برخی از آثار باستانی بافت عبارتند از: تپه یحیی، قلعه خبر، قلعه سنگی، تپه مهره‌ای، قلعه گوشک. بافت دارای گردشگاه‌ها و مناطق خوش آب و هوای زیادی است که خبر (شاه ولایت)، چشمه عروس، عشق آباد و هَنزا از آن جمله‌اند. از جمله جاذبه‌های طبیعی بافت می‌توان به غار آتشفشانی تُرُنگ که بزرگ‌ترین و طویل‌ترین غار استان کرمان به شمار می‌رود و غار شب‌پره واقع در درهٔ شب‌پره نیز اشاره کرد. سوغاتی‌های مهم این شهر شامل گردو، زیره، عسل، فراورده‌های لبنی و انواع گلیم و قالیچه می‌باشد.^[۷]

[ویرایش] تغییرات جمعیت

جمعیت شهر در سال ۱۳۳۵ تعداد ۳۸۶۱ نفر بوده ودر سال ۱۳۶۵ جمعیت ۲۲۹/۱۷ نفر و آخرین سرشماری سال ۱۳۸۶ جمعیت شهر ۲۳۸۲۰۰نفر و در حال حاضر جمعیتی 382000 نفر را در خود جای داده‌است در سال ۱۳۸۷ خورشیدی درجه شهرداری ۷ و کارکنان شهرداری یکصدو شصت نفر بود.^[۸]

[ویرایش] امکانات

شهر بافت دارای استادیوم شهید شهابی و باشگاه ورزشی شهید یاراحمدی و زور خانه شهید هاشم نادری می‌باشد. تربیت بدنی بافت دارای استخر شنا و زمین ورزشی است.

[ویرایش] قدمت شهرستان بافت

اثار باستاني

تپه يحيی:

تپه يحيی به فاصله حدود 260 کيلومتری جنوب کرمان در دشت وسيع "صوغان" تپه خاکی مرتفعی قرار گرفته که حدود 19 متر از سطح دشت پيرامون ارتفاع دارد. اين تپه که در حوزه شهرستان بافت قرار دارد به "تپه يحيی" شهرت دارد.

تپه يحيی امروزه به عنوان يکی از مهمترين آثار و تپه‌های کليدی در باستان شناسی ايران است. کاوشهای علمی باستان شناسی اين تپه از سال 1347 به وسيله هيئت مشترک ايرانی-آمريکايی و طی چند فصل صورت گرفته است. حاصل کاوشهای علمی که در اين تپه عظيم باستانی صورت پذيرفته حکايت از دوره‌های مختلف استقرار انسانی دارد. اين محوطه باستانی تقريباً بطورمداوم از نيمه اول هزاره پنجم پيش از ميلاد تا دوره ساساني مسکونی بوده است. در پايان دوره عيلام يعنی حدود 2200 سال پيش از ميلاد وقفه‌ای در تپه يحيی مشاده می‌شود که دليل آن هنوز روشن نيست. قديمی ترين نشانه‌های سکونت بشری در تپه يحيی که روی خاک بکر وجود دارد , تعدادی خانه‌های کوچک خشتی است که آثار باقيمانده آنها در پنج لايه روی هم قرار گرفته است.

قديمی ترين اين آثار که مربوط به نيمه هزاره پنجم پيش از ميلاد است , به صورت محوطه‌های کوچک چهارگوش است که اندازه هر ضلع آن به حدود 5/1 متر می‌رسد. اغلب اتاقها فاقد درگاه است و ورود و خروج احتمالاً از طريق روزن موجود در سقف صورت می‌گرفته است. ديوارها از خشتهايی است که با دست تهيه شده و در آفتاب خشک گرديده است. وجود قطعاتی از چوب , نی و حصير در کف اتاقها حکايت از سقفهای فروريخته اتاقها دارد.آلات و ابزار پايين ترين لايه يعنی دوره 6 (عصر نوسنگی) از استخوان و سنگ چخماق از مهمترين آثار مکشوفه در تپه يحيی اشيايی است که از سنگ صابون ساخته شده و به صورت مهره هايی ساده تا ساغرهای زيبايی بوده و جملگی شباهت بسيار به اشياء مشابهی دارد که در دورترين مراکز تمدن دوران مفرغ همچون "موهنجودارو"مرکز تمدن "هاراپا" در دره سند و همچنين در "ماری" واقع در بين النهرين مشاهده گرديده است. در خلال کاوشهای باستان شناسی , يکی از نقاطی که احتمالاً معدن سنگ صابون تپه يحيی بوده , کشف گرديده که آثاری از کندوکاو و تراش خوردگی در عهد باستان در سطح حفره نمودار است و به نظر می‌رسد تپه يحيی از مراکز توليد استخراج و صدور سنگ صابونی بوده است. از ديگر آثار باارزش و قابل توجه مکشوفه در تپه يحيی لوحه‌های گلی با خطوط پروتوعيلامی (آغاز عيلامی) است که از راست به چپ به وسيله قلم نوک تيز بر متن گل نرم ايحاد شده است. گفتنی است که مشابه اين آثار در شوش و تپه سيلک کاشان نيز بدست آمده است.با کشف آثار ارزشمند در تپه يحيی مسلم گرديده که فرهنگ عيلامی بيشتر از آنچه پيش از اين تصور می‌رفت , پردامنه بوده است. تپه يحيی محل و موقعيت مناسبی برای رابطه بين نخستين تمدنهای بين النهرين و فرهنگی که بعدها در دره سند ظهور کرده است , بود.

برگرفته از وبلاگ http://www.aminizadehbezenjani.persianblog.ir/

نوشته:مهدي اميني زاده

[ویرایش] منابع

• مختصات و ارتفاع