بنگر بیخ
از دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران
بنگر بیخ یا ( لَرد مَحیا ) تفریحگاهی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شدهاست.
بنگر بیخ در چند کیلومتری جاده ارتباطی بستک به لار ، ودر سمت جنوب غربی کوه گردنه پاسخند به گویش محلی «کُتَل پاسخند» واقع شدهاست، به صورتیکه اگر از روی گردنه پاسخند (راه اتومبیل رو) به سوی قبله نظر نمائید کاروانسرا و آب انبار (برکه) «بنگر بیخ» یا «لَرد مَحیا» مشاهده میشوند. در دشت لرد محیا در حدود ۱۰۰ من جو و گندم میتوان کشت نمود.
[ویرایش] تفریحگاه سید محیا
«بنگر بیخ» جای بسیار معروفی است در منطقهٔ لارستان و بستک ، این مکان جایگاه تفریح و شکار «سید محیا» شاعر شهرستان بستک وجنوب بودهاست، محیا با دوستان ورفیقان خود در اینجا به شکار وتفریح به گویش محلی (گشت و طبخ) میرفتهاند در اوائل قرن یادهم هجری قمری. چنانکه از این بیت شعر که سروده خود سید محیا است نشان میدهد:
| چه خوش باشد هوای «بنگر بیخ» | کباب پازنان باشد سر سیخ | |
| شکار افکند محیا با رفیقان | به سِت و اربعین و الف تاریخ |
منظور از سِت و اربعین و الف تاریخ: سال ۱۰۴۶ هجری قمری میباشد که محیا با رفیقانش در اینجا بنگر بیخ به شکار رفته بودند. این مکان به لهجه محلی ( لَرد مَحیا ) نیز نامیده میشود.
[ویرایش] منابع
- محمدیان، کوخردی ، محمد ، «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
| صحراها و کشتزارهای شهرستان بستک | |
|
او شیرینو | آودون علی | آودون غوچو | باغ زرد | بک احمد | بندری (کوخرد) | بنه دگه | بنگربیخ | برکه لاوردشتک | بشکرو | پاراو کوخرد | پشتخه خرتل | پشتخه باپیر | پشتخه بست گز | پشتخه مرخاو | پشتخه چتی | پشتخه دیوونی | پشتخه کنار | پشتخه مـد کمدین | پشتخه پاراو | پشتخه شاه حسینی | پشتخه مدی آباد | پشتخه جابر | پشتخه | ترارو | تونه مصلی | تال مد اودلی | تنب هنگ | جعفرآباد | چاه چرخ گاوی | خورنساء | خادون | درواه چان | دره بست گز | دره کنخور | سنگ نازبن | شمهسارا | على شاهى | صحرای خلوص | کاد ممدی | کل کادی | گری امبرو | گُلاله | لدخه خاء | لاور کالون | لاور میستان | لاورفقیه | لمبیر ملکی | مزاجان | ناخهری | نید | نخل شیخیا | نخل مهدلی | | |

