سیزدهبهدر
از دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران
سیزده به در سیزدهمین روز فروردین ماه و آخرین روز از جشنهای سال نو است. در تقویمهای رسمی ایران این روز «روز طبیعت» نامگذاری شدهاست و از تعطیلات رسمی به شمار میآید. عدهای از مردم معتقدند که در این روز باید برای دور کردن نحسی از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به در کنند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] پیشینهٔ تاریخی
در کتابهای تاریخی پیش از قاجار اشارهای به وجود چنین مراسمی نشدهاست. مهرداد بهار در کتاب «از اسطوره تا تاریخ» خود اشارهای کوتاه به جشن و پایکوبی مردم در اماکن عمومی و حتی بی روپوش و روبنده در خیابان آمدن زنان در دوران صفوی میکند. refبهار، مهراد. از اسطوره تا تاریخ. به کوشش ابوالقاسم اسماعیلپور (تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۶)، ص ۲۴۳/ref
[ویرایش] دورهٔ قاجار
عبدالله مستوفی در کتاب «شرح زندگانی من» چگونگی انجام این مراسم در دورهٔ قاجار را با ذکر جزئیات شرح دادهاست. refمستوفی، عبدالله. شرح زندگانی من: تاریخ اجتماعی و اداری دورهٔ قاجاریه. (تهران: زوَار، ۱۳۷۱)، ص ۳۶۴-۳۶۶/ref ادوارد یاکوب پولاک هم در مورد مراسم سیزدهبهدر چنین مینویسد: الگو:نقل قول بزرگ سرانجام روز سیزدهم، یعنی آخرین روز عید فرا میرسد. مطابق با یک رسم کهن گویا تمام خانهها در چنین روزی معروض خطر ویرانی هستند. به همین دلیل همه از دروازهٔ شهر خارج میشوند و به باغها روی میآورند. refپولاک، ادوارد یاکوب. سفرنامه: ایران و ایرانیان. ترجمهٔ کیکاووس جهانداری. (تهران: خوارزمی، ۱۳۶۱)، ص ۲۶۵./ref الگو:پایان نقل قول بزرگ
[ویرایش] مراجع
references/
[ویرایش] منابع
- محمدی، حسین. جشنهای ایران باستان. (تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی تربیت معلم، تابستان ۱۳۸۰)
- بلوکباشی، علی. نوروز، جشن نوزایی آفرینش. (تهران: ذفار پژوهشهای فرهنگی، ۱۳۸۰)
[ویرایش] جستارهای وابسته
| پرونده:Crystal Clear app kedit.svg | این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به طبیعتایران کمک کنید. |
