قروه
از دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران
- برای دیگر کاربردها قروه (ابهامزدایی) را ببینید.
| قروه | ||
|---|---|---|
| اطلاعات کلی | ||
| نام رسمی: | قروه | |
| کشور: | ایران پرونده:Flag of Iran.svg | |
| استان: | کردستان | |
| شهرستان: | قروه | |
| بخش: | مرکزی | |
| نامهای قدیمی: | اسفندآباد[۱] | |
|
| ||
| مردم | ||
| جمعیت: | ۶۵٬۸۴۲ نفر[۲] | |
| زبانهای گفتاری: | ترکی آذربایجانی و کردی [۳][۱] | |
| مذهب: | شیعه و سنی[۱] | |
| اطلاعات شهری | ||
| وبگاه: | شهرداری قروه | |
قُروه یکی از شهرهای استان کردستان و مرکز شهرستان قروه است. این شهر در ۹۳ کیلومتری شرق سنندج و در دشت وسیعی قرار گرفتهاست. رشد و توسعهٔ قروه در طول سالهای اخیر در امتداد جادهٔ سنندج-همدان انجام پذیرفتهاست. در گذشته اماناللهخان والی کردستان روستای قصلان را ایجاد نموده و مرکز حکومت قروه قرار داده بود. این شهر پیشتر باعنوان اسفندآباد شناخته میشدهاست.[۱]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] جغرافیا
شهر قروه در منطقهای کوهستانی واقع شده و اغلب کوههای پیرامون آن در بیشتر ماههای سال پوشیده از برفاند. از مهمترین کوههای این شهر میتوان به بدر، پریشان، پنجهعلی، حاجآقا، قرهیارکه، قلوز و کولاره اشاره کرد.[۱]
رود شور مهمترین رود شهر قروه بوده و آب این رود به همراه سایر رودهای منطقه به قزلاوزن میریزد. از سایر رودهای قروه میتوان اوزون، تلخهرود، تهماسبقلی و قرهچای را نام برد.[۱]
[ویرایش] مردم
مردم شهر قروه به زبانهای ترکی آذربایجانی و کردی سخن میگویند. ارتباط این شهر با شهرهای همدان و سنندج، سبب ایجاد فرهنگ آمیختهای از فرهنگهای آذری و کرد شده و همین امر باعث پیوستگی و اتحاد بیش از پیش مردم قروه با یکدیگر شدهاست. از لحاظ مذهب نیز نیمی از ساکنان این شهر را مسلمانان شیعه و نیم دیگر را مسلمانان سنی تشکیل میدهند.[۱]
برپایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی، جمعیت شهر قروه در این سال بالغ بر ۶۵٬۸۴۲ نفر بوده که از این تعداد، ۳۲٬۴۴۶ نفر مرد و ۳۳٬۳۹۶ نفر زن بودهاند؛ همچنین شمار خانوارهای ساکن این شهر، ۱۶٬۳۰۹ خانوار بودهاست.[۲]
[ویرایش] کشاورزی
دشت قروه از مناطق حاصلخیز و مستعد کشاورزی بوده و انگور، جو، چغندر، سیبزمینی، صیفیجات، گندم و یونجه از مهمترین محصولات آن بهشمار میرود. همین وضعیت جلوی مهاجرتهای بیرویه از این شهر و روستاهای تابعاش را گرفتهاست؛ به گونهای که منبع اصلی درآمد مردم قروه کشاورزی و نیز در برخی موارد دامداری است.[۱]
[ویرایش] صنعت
شهر قروه سه شهرک صنعتی به نامهای آونگان، دلبران و سهراهی میهم را در خود جای دادهاست؛ همچنین ۸۰ واحد صنعتی در این شهر مشغول به فعالیتاند.[۱]
[ویرایش] معدن
شهر قروه معادن سنگ و طلای بسیاری را در خود جای داده و نیاز منطقه به سنگهای مختلف را تأمین میکند. معادن مختلف آنتیموان، پوکهٔ معدنی، شن کوهی، گرانیت، ماسهٔ کوهی، مرمر و مرمریت در این شهر قرار گرفتهاند. همچنین از مهمترین سنگهای معدنی استخراجی از معادن این شهر میتوان به چینی سفید، کریستال و گرانیت اشاره کرد.[۱]
تعداد کارگاههای استخراج معدن قروه در سال ۱۳۸۳ خورشیدی، بالغ بر ۴۶ کارگاه بوده که این کارگاهها مسئولیت استخراج معادن این منطقه را برعهده داشتهاند. در سال ۱۳۸۴ خورشیدی، شرکت استرالیایی ریوتیتنو یکی از معادن بزرگ طلا را در منطقهٔ داشکسن در غرب قروه کشف کرد.[۱]
[ویرایش] جایهای دیدنی
جایهای دیدنی شهر قروه:[۱]
- آرامگاه شیدای نازار.
- امامزاده سید جمالالدین باباگرگر.
- پارک رضوان.
- پارک شهید بهشتی.
- پل فرهادآباد.
- جزیرهٔ سرابکوثر.
- چشمهٔ باباگرگر.
- چشمهٔ سرانجیک.
- چشمهٔ وینسار.
- حمام قصلانو.
- منطقهٔ خالصه.
- منطقهٔ سنگسیاه.
- منطقهٔ فرهادتراش.
- منطقهٔ مانگاودول و سیفه.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] منابع
- ↑ ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ تاریخچه و معرفی شهر قروه. وبگاه شهرداری قروه. بازدید در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۱۰.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی. درگاه ملی آمار. بازدید در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۱۰.
- ↑ معرفی شهرستان. وبگاه فرمانداری قروه. بازدید در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۱۰.
